Chandrasekhar Limiti

Hint-Amerikalı astrofizikçi Subrahmanyan Chandrasekhar tarafından henüz 19 yaşındayken, İngiltere'ye gemi yolculuğu sırasında kuantum mekaniği ve özel göreliliği birleştirerek hesaplanmıştır (ve 1983 Nobel Ödülü kazandırmıştır). Bu sınır yaklaşık 1.44 Güneş kütlesidir. Bu kütlenin üzerinde elektron dejenere basıncı kendi kütleçekimini durduramaz.

1930 yılında henüz 19 yaşındaki Hintli fizikçi Subrahmanyan Chandrasekhar, İngiltere'ye yaptığı gemi yolculuğu sırasında kuantum mekaniğinin Fermi-Dirac istatistiği ile Albert Einstein'ın Özel Görelilik Teorisini birleştirerek beyaz cücelerin kararlı kalabileceği maksimum kütleyi hesapladı. Daha önce Ralph Fowler elektron dejenerelik basıncının her kütleyi taşıyabileceğini düşünmüştü; ancak Chandrasekhar, kütle arttıkça elektronların hızının ışık hızına yaklaştığını (rölativistik rejim) ve bu noktada basıncın kütleçekimine karşı koyma gücünü yitirdiğini kanıtladı.

Döneminin ünlü astrofizikçisi Arthur Eddington tarafından başlangıçta sert biçimde reddedilen bu kuram, daha sonra gözlemlerle tamamen doğrulandı ve Chandrasekhar'a 1983 Nobel Fizik Ödülü'nü kazandırdı. Yaklaşık 1.44 Güneş kütlesine (2.765 × 10³⁰ kg) karşılık gelen bu sınır, yıldız evriminin en keskin yol ayrımıdır: Bu sınırın altındaki yıldız çekirdekleri beyaz cüce olarak huzur içinde soğurken, sınırı aşanlar Tip Ia süpernova olarak patlar ya da çökerek nötron yıldızı ve kara deliklere dönüşür.