Dyson Küresi (Dyson Sphere)

1960 yılında fizikçi Freeman Dyson tarafından önerilen bu kavram, ileri teknolojik medeniyetlerin artan enerji ihtiyacını karşılamak için yıldızlarının etrafına inşa edeceği yapay kolektörleri tanımlar. Katı bir küre yerçekimsel olarak kararsız olacağı için günümüzde daha çok milyonlarca bağımsız güneş paneli uydusundan oluşan 'Dyson Sürüsü' (Dyson Swarm) şeklinde tasarlanır. SETI araştırmacıları uzayda kızılötesi aşırı ısı yayan yıldızları Dyson yapılarının izi olarak ararlar.

1960 yılında fizikçi Freeman Dyson tarafından Science dergisinde yayımlanan 'Yapay Kızılötesi Yıldız Kaynakları Araştırması' başlıklı makalede ortaya atılan bu kavram, aslında tek parça katı bir kabuktan ziyade, yıldızın etrafında farklı yörüngelerde dolanan milyonlarca bağımsız güneş enerjisi uydusundan oluşan bir 'Dyson Sürüsü'nü (Dyson Swarm) ifade eder. Tek parça rijit bir kabuk, yıldızın kütleçekim ve radyasyon basıncı altında mekanik olarak kararsız olacağından, yörünge mekaniği açısından sürü mimarisi çok daha gerçekçidir.

Astronomlar SETI araştırmalarında Dyson kürelerini tespit etmek için 'teknolojik iz' (technosignature) olarak yıldızların görünür ışığındaki olağandışı kararmaları ve enerjinin korunumu yasası gereği yapıdan uzaya salınması gereken atık ısıyı, yani orta kızılötesi (mid-infrared) dalga boyundaki aşırı ışıma fazlalıklarını James Webb ve WISE uydusu verileriyle taramaktadır.