Olay Ufku (Event Horizon)

Olay ufku somut bir katı engel değil, nedensel bir sınırdır. Bu sınırdan içeri geçen hiçbir foton veya madde geriye çıkamaz. Dışarıdan bakan bir gözlemci için, ufka doğru düşen bir cisim kütleçekimsel zaman genişlemesi nedeniyle sonsuz sürede ufka varıyormuş gibi yavaşlar, kütleçekimsel kırmızıya kayma ile giderek kararır ve ufka temas etmeden solup gider. Oysa düşen nesnenin kendi referans çerçevesinde ufuktan geçiş anında özel bir sınır hissedilmez.

Karl Schwarzschild tarafından 1916 yılında matematiksel olarak tanımlanan olay ufku, dönmeyen (Schwarzschild) bir kara delikte küresel bir simetriye sahipken, dönen (Kerr) kara deliklerde olay ufkunun dışında uzay-zamanın bizzat sürüklendiği 'ergosfer' adı verilen ikinci bir bölge oluşur. Ergosfer içindeki parçacıklar Penrose süreci sayesinde kara deliğin dönme enerjisinden pay çalarak dışarı kaçabilir; ancak olay ufkunun kendisi geçildiğinde uzay ve zaman koordinatları rol değiştirir ve tekilliğe doğru hareket tıpkı geleceğe doğru zamanın akışı gibi kaçınılmaz hale gelir.

Modern teorik fizikte olay ufku, kuantum mekaniği ile genel göreliliğin en sert çarpıştığı laboratuvardır. Jacob Bekenstein ve Stephen Hawking, bir kara deliğin entropisinin hacmiyle değil, olay ufkunun yüzey alanıyla (A / 4ℓ_P²) orantılı olduğunu kanıtlayarak Holografik İlke'nin ve kara delik termodinamiğinin temelini atmıştır.