Simülasyon Hipotezi (Simulation Hypothesis)

Filozof Nick Bostrom tarafından 2003 yılında 'Üçleme Argümanı' olarak yayımlanmıştır. Bostrom'a göre şu üç önermeden biri kesinlikle doğrudur: 1) İnsanlık simülasyon yapacak teknolojiye ulaşamadan yok olacaktır. 2) Bu aşamaya gelen uygarlıklar atalarının simülasyonunu çalıştırmakla ilgilenmezler. 3) Neredeyse kesinlikle bir bilgisayar simülasyonunun içinde yaşıyoruz. Fizikçiler uzay-zamanın Planck ölçeğindeki pikselli doğasını simülasyonun hesaplama kısıtlaması olarak test etmeye çalışmaktadır.

2003 yılında Oxford Üniversitesi'nden filozof Nick Bostrom tarafından 'Bir Bilgisayar Simülasyonunda mı Yaşıyoruz?' başlıklı makalede biçimsel olasılık argümanına dönüştürülen Simülasyon Hipotezi, ünlü 'Üçlü Önerme'ye (Trilemma) dayanır: (1) İnsan düzeyindeki uygarlıkların neredeyse tamamı teknolojik olgunluğa (post-human evreye) ulaşamadan yok olur; (2) Bu aşamaya ulaşan uygarlıklar evrimsel geçmişlerini simüle etmeye hiçbir ilgi duymaz; (3) Neredeyse kesinlikle bir bilgisayar simülasyonu içinde yaşıyoruzdur.

Eğer ilk iki önerme yanlışsa, gelişmiş bir uygarlık (örneğin bir yıldızın enerjisini kullanan Jüpiter Beyni / Matrioshka Brain bilgisayarlarıyla) milyarlarca bilinçli ata simülasyonu çalıştırabileceği için, simüle edilmiş zihinlerin sayısı orijinal biyolojik zihinlerden milyarlarca kat fazla olacaktır. Fizikçiler bu hipotezi test etmek için evrenimizde hesaplama sınırlarına (optimizasyona) işaret edebilecek ipuçlarını tartışmaktadır: Işık hızının mutlak bir üst sınır (işlemci saat hızı gibi) olması, uzay-zamanın Planck uzunluğu (1.6×10⁻³⁵ m) altında kesikli (pikselli) yapısı ve ultra-yüksek enerjili kozmik ışınlarda (GZK sınırı) olası kafes (lattice QCD) simetri kırılmaları bu kapsamda incelenmektedir.