Spagettileşme (Spaghettification)

Bir cisim kara deliğe doğru düşerken, merkeze daha yakın olan noktası (örneğin ayakları) merkeze daha uzak olan noktasına (başına) göre çok daha şiddetli bir çekim kuvvetine maruz kalır. Aynı zamanda cismin yan tarafları merkeze doğru farklı açılardan çekildiğinden birbirine yaklaşır. Bu aşırı gelgit gradyanı nesneyi bir spagetti şeridi gibi metrelerce, hatta kilometrelerce uzatıp atomik düzeyde parçalar.

Astrofizikte gelgit kuvveti (tidal force), kütleçekim alanının mesafeyle karesel değil, kübik (1/r³) olarak değişmesinden kaynaklanır. Dünya üzerinde Ay'ın yarattığı gelgit kuvveti okyanusları yalnızca birkaç metre yükseltirken, bir kara deliğin veya nötron yıldızının yakınında bu gradyan hayal edilemeyecek boyutlara ulaşır. Merkeze daha yakın olan alt uç, üst uca kıyasla milyonlarca kat daha güçlü çekilirken, cismin yan yüzeyleri merkeze doğru açısal olarak bastırılır.

İlginç bir astrofiziksel gerçek olarak, spagettileşmenin olay ufkunun dışında mı yoksa içinde mi gerçekleşeceği kara deliğin kütlesine bağlıdır: Yıldızsal kütleli küçük kara deliklerde cisim daha olay ufkuna ulaşmadan yüzlerce kilometre dışarıda parçalanırken, milyarlarca Güneş kütleli süper kütleli kara deliklerde olay ufkundaki gelgit kuvvetleri oldukça yumuşaktır ve bir gözlemci hiçbir fiziksel parçalanma hissetmeden olay ufkundan içeri geçebilir.