Yaşanabilir Bölge (Goldilocks Zone)

Masaldaki 'ne çok sıcak ne çok soğuk, tam kararında' tabirinden esinlenerek Goldilocks Kuşağı olarak da adlandırılır. Bir gezegenin yıldızına olan mesafesi yüzey sıcaklığını belirler. Eğer çok yakınsa su buharlaşır (Venüs gibi sera cehennemine döner), çok uzaksa donar (Mars gibi). Yaşamın bilinen karbon-su temelli kimyası için sıvı suyun varlığı ön koşul kabul edilir.

Astrobiyolojide 'Yıldız Çevresi Yaşanabilir Bölgesi' (Circumstellar Habitable Zone), bir yıldızın parlaklığına ve yüzey sıcaklığına bağlı olarak çevresinde sıvı suyun ne tamamen buharlaşacağı ne de kalıcı olarak donacağı yörünge kuşağını tanımlar. Güneş'ten daha soğuk ve sönük olan K ve M tipi kırmızı cüce yıldızlarda (örneğin TRAPPIST-1 sistemi) yaşanabilir bölge yıldıza Merkür'ün Güneş'e olan uzaklığından bile daha yakınken, A ve F tipi sıcak yıldızlarda çok daha geniş mesafelerde yer alır.

Ancak bir gezegenin yaşanabilir bölgede yer alması, üzerinde kesinlikle yaşam olduğu veya sıvı su bulunduğu anlamına gelmez; gezegenin yeterli atmosfer basıncına, sera gazı dengesine ve yıldız rüzgarlarından koruyan küresel bir manyetik alana (manyetosfer) sahip olması şarttır. Ayrıca kırmızı cücelerin yaşanabilir bölgesindeki gezegenler yıldıza çok yakın oldukları için genellikle 'kütleçekimsel kilitlenme' (tidal locking) yaşar; yani bir yüzleri sürekli kavurucu gündüze, diğer yüzleri dondurucu geceye bakar. Modern astrobiyoloji, Europa ve Enceladus gibi buzlu uyduların yeraltı okyanuslarının keşfiyle birlikte klasik yaşanabilir bölge tanımını 'gelgit ısınmasıyla korunan okyanus dünyaları'nı da kapsayacak şekilde genişletmiştir.